Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ

Δημόσια εκπαίδευση - Ώρα μηδέν

πρόσφατα η ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης -με την αγαστή συνεργασία των 4/5 της Βουλής- εναντίον της δημόσιας εκπαίδευσης. Χρησιμοποιώντας ως άλλοθι την οικονομική κρίση, επιχειρεί την κατάργηση του δωρεάν χαρακτήρα της (ή τουλάχιστον ό,τι από αυτόν υπήρχε ως τώρα), οξύνει τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση, την προσαρμόζει στις ανάγκες των επιχειρήσεων οι οποίες φυσικά επιζητούν την τυπική κατάρτιση, ενώ η καταστολή παρελαύνει καμαρωτά αφού το ήδη κουτσουρεμένο άσυλο καταργείται οριστικά. Στην ουσία φέρνει σε πέρας αυτό που αποπειράθηκαν όλοι οι προκάτοχοί της.
Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί οι οποίοι «πέρασαν» από το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας στους δήμους επιβάλλουν κατά περίπτωση βαριά χαράτσια στους γονείς για να μπορέσουν να λειτουργήσουν ενώ το εργασιακό ωράριο των εργαζομένων έχει διογκωθεί σε βαθμό που οι ίδιοι δύσκολα μπορούν να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Παρατηρείται δε το παράδοξο, στην περίπτωση που ένας εκ των δύο γονέων είναι άνεργος να χάνουν το δικαίωμα πρόσβασης στο δημόσιο παιδικό σταθμό.
Tα νηπιαγωγεία στα οποία στοιβάζονται τα νήπια αγκομαχούν, με τις ανάγκες της υλικοτεχνικής υποδομής αλλά και της έλλειψης εκπαιδευτικών να μένουν ανικανοποίητες. Τα προνήπια θα περιμένουν κάποιο άλλο νομοσχέδιο για να φοιτήσουν κι αυτά στην από δεκαετίες επιζητούμενη δίχρονη προσχολική αγωγή.
Στα δημοτικά σχολεία αρχίζει να ξεκαθαρίζει και μετά τις πρόσφατες κρίσεις-τοποθετήσεις των διευθυντών σχολικών μονάδων και συμβούλων το σκηνικό της τραγωδίας:
• Η εισαγωγή σε αυτό έχει ήδη γίνει από την προηγούμενη χρονιά με την ψήφιση του σχεδίου για την Αξιολόγηση της Σχολικής Μονάδας. Αυτή περιλαμβάνει την υπακοή του σχολείου στους Νόμους της Αγοράς αφού το ίδιο θα αναζητά χορηγούς σε ιδιώτες για να μπορέσει να λειτουργήσει όταν στο μέλλον θα «περάσουν» και τα δημοτικά σχολεία στους Καλλικράτειους δήμους καταργώντας εντελώς τις σχολικές επιτροπές, οι οποίες είναι και τώρα ανήμπορες να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες της λειτουργίας τους. Όταν οι γονείς και η τοπική κοινότητα στο σύνολό της θα αναζητούν λύσεις, οι ιδιώτες θα είναι οι μόνοι που θα θέλουν και θα μπορούν να τις ικανοποιήσουν – με το αζημίωτο βέβαια. Η αξιολόγηση αυτή θα προχωρήσει αργότερα και στην αξιολόγηση του ίδιου του εκπαιδευτικού με κριτήρια αβέβαια αντικειμενικά και αξιοκρατικά αλλά με συνέπειες άμεσα συνδεδεμένες με τον μισθό του και τη διατήρηση της εργασίας του. Ο ίδιος θα αναγκαστεί να επιδοθεί σε ένα αέναο κυνήγι μορίων με αποτέλεσμα να χάσει «κάπου στο δρόμο» την παιδαγωγική του ιδιότητα.
• Ο ρόλος του διευθυντή αλλάζει επικίνδυνα. Ο ίδιος παύει να είναι πια συνάδελφος -ένας από μας στο σύλλογο διδασκόντων- παραμένοντας εντελώς εκτός διδακτικών καθηκόντων. Οι υποχρεώσεις του περιορίζονται στη διοίκηση του σχολείου και στον έλεγχο των διδασκόντων σε αυτό. Αποτελεί το ανάχωμα ανάμεσα στο Υπουργείο με τη σκληρή πολιτική του και στα προβλήματα που αυτή δημιουργεί σε εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Σε αντάλλαγμά του προσφέρεται ένα επίδομα το οποίο στις σημερινές συνθήκες συνεχούς μείωσης του μισθού των εκπαιδευτικών είναι ισχυρό κίνητρο προσέλκυσης και εξαγοράς σιωπής και υποταγής.
• Την ίδια ώρα ο ρόλος του Συλλόγου Διδασκόντων της Σχολικής Μονάδας κονιορτοποιείται για να μπορεί το Υπουργείο να ελέγχει, να εφαρμόζει και να εξευτελίζει ανεξέλεγκτα και αδιαμαρτύρητα τα σχολεία.
• Ο αέρας της… «αλλαγής» συγχώνευσε (δηλαδή κατάργησε) τα σχολεία που είχαν ανακοινωθεί πέρυσι –και έπεται συνέχεια- αφήνοντας πίσω του τμήματα με 25 παιδιά στο καθένα, σχολεία-τέρατα, εκπαιδευτικούς χωρίς οργανικές θέσεις και με σχέσεις εργασίας ακόμα πιο αβέβαιες από πριν. Το φαινόμενο των αναπληρωτών συναδέλφων, η κατάσταση ομηρίας τους σε αποδεδειγμένα πάγιες ανάγκες, αντί να εξαλειφθεί διογκώνεται αφού η εμφάνιση των Αναπληρωτών Μειωμένου Ωραρίου που προσλαμβάνονται μέσω του προγράμματος ΕΣΠΑ συνεχίζει να λειτουργεί και έφτασε η Υπηρεσία να μιλάει πια ανοιχτά για εκπαιδευτικούς με μπλοκάκια αποδείξεων!
• Η συγχώνευση του Οργανισμού Σχολικών Κτηρίων και του Οργανισμού Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων έδειξε νωρίς τα καταστροφικά της αποτελέσματα: Σχολεία που αδυνατούν να συντηρηθούν, εγκαταλείπονται στην τύχη τους. Την ίδια ώρα τα ιδιωτικά σχολεία φιγουράρουν καλοδιατηρημένα και ελκυστικά κάνοντας τρανταχτή τη διαφορά. Οι αρμοδιότητες του Ο.Ε.Δ.Β μετατίθενται σε φορέα ιδιωτικού δικαίου που θα χορηγεί το ηλεκτρονικό βιβλίο μέσω email (!!!) και θα χρηματοδοτείται από τα κοινοτικά κονδύλια. Τα βιβλία θα κάνουν την εμφάνισή τους όποτε είναι αυτό δυνατόν!!!! Η Υπουργός Παιδείας κάποτε έλεγε ότι η τσάντα θα μένει στο σχολείο. Τώρα μάλλον η τσάντα θα παραμείνει στο σπίτι γιατί ο μαθητής δεν θα έχει τίποτα για να τη γεμίσει. Καλούνται οι εκπαιδευτικοί να λύσουν μόνοι τους το πρόβλημα προσαρμόζοντας τη διδασκαλία χωρίς το σχολικό εγχειρίδιο. Έτσι γίνεται λόγος για DVD που θα δοθεί στην αρχή στους μαθητές, για φωτοτυπίες που θα πρέπει το σχολείο να δώσει, χωρίς να υπάρχει καμιά σαφήνεια στο θέμα αλλά και χωρίς να ορίζεται ο χρηματοδότης όλων αυτών των λύσεων. Μάλλον γιατί το Υπουργείο περιμένει είτε από τους γονείς να αποδεχθούν την κατάσταση και να βάλουν για άλλη μια φορά βαθιά το χέρι στην τσέπη είτε από τους εκπαιδευτικούς να αναζητήσουν τις λύσεις στον ιδιώτη. Εδώ να σημειώσουμε ότι τα δημόσια βιβλία που δεν υπάρχουν στα δημόσια σχολεία υπάρχουν στα βιβλιοπωλεία, διότι εκείνα που εκτυπώθηκαν στάλθηκαν πρώτα εκεί. Οπότε οι μαθητές των ιδιωτικών σχολείων μπορούν να τα προμηθευτούν και να απαλλαγούν από τον πονοκέφαλο των φωτοτυπειών και των DVD.
• Η δωρεάν επιμόρφωση–μετεκπαίδευση των εκπαιδευτικών που μέχρι τώρα πραγματοποιούνταν στα Διδασκαλεία (μάλιστα αυτά είχαν ενταχθεί μετά από αγώνες στα Πανεπιστημιακά Παιδαγωγικά Τμήματα) καταργείται. Τη θέση της θα πάρουν είτε τα κάθε είδους σεμινάρια αμφιβόλου ποιότητας είτε τα ακριβοπληρωμένα μεταπτυχιακά που φυσικά μόνο λίγοι και εκλεκτοί θα μπορούν να παρακολουθήσουν.
• Στο χορό των μειώσεων–εξαφανίσεων διαφορετικών τύπων σχολείων μπήκαν τα Αθλητικά και Μουσικά Σχολεία.
• Η Ενισχυτική Διδασκαλία έμεινε χωρίς επιδοτήσεις και εξαφανίστηκε και αυτή. Ένας θεσμός που έστω και ισχνά λειτουργούσε επικουρικά σε αρκετούς μαθητές.
• Στα νέα «800» πειραματικά ολοήμερα σχολεία οι μαθητές στενάζουν κάτω από την πληθώρα των διδακτικών αντικειμένων: 11 για την Α’ και Β΄ τάξη, 13 για τη Γ΄ και Δ΄ τάξη, 15 για την Ε΄ και ΣΤ΄. Η πρόσθεση της Ξένης Γλώσσας και της Πληροφορικής από την Α΄ τάξη και η διαμόρφωση ενός ωραρίου που φτάνει την 7η διδακτική ώρα προσαρμόζει το μαθητή στο αυριανό παρατεταμένο εργασιακό ωράριο.
• Το Υπουργείο σφυρίζει αδιάφορα και διορίζει μηδαμινό ποσοστό εκπαιδευτικών την ώρα που το κύμα των συνταξιοδοτήσεων μεγαλώνει. Χαρακτηριστικά, διορίζει 42 δασκάλους στη θέση των περίπου 5.000–6.000 που αποχωρούν! Έτσι εννοείται «το Π εις την 21η» που ανέφερε προεκλογικά το κυβερνών κόμμα: η Παιδεία του 21ου αιώνα…
Ανάλογο είναι το τοπίο και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση με επιπλέον τις ύποπτες αλλαγές στο λύκειο.
• Η εισαγωγή της ερευνητικής εργασίας (project) στην πρώτη τάξη του λυκείου συνοδεύεται από φακέλωμα του μαθητή. Αν η βαθμολογία της εργασίας συνυπολογίζεται για τον βαθμό πρόσβασης στην τριτοβάθμια, τότε μάλλον πρόκειται για σκάνδαλο, γιατί σύντομα θα αρχίσει η πώληση έτοιμων εργασιών από επιτήδειους.
• Το νέο τεχνολογικό λύκειο μειώνει τις ώρες των μαθημάτων γενικής παιδείας και ουσιαστικά οδηγεί σε φτηνή κατάρτιση.
Στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση πρόσφατα ανακοινώθηκε το τερατούργημα που χρειάστηκαν όπως μάθαμε 18 μήνες για να το ολοκληρώσουν.
• Εισάγονται χρονικοί περιορισμοί στη φοίτηση. Πόσο εύκολη θα είναι αυτή για τους εργαζόμενους φοιτητές άραγε;
• Εισάγονται επίσης δίδακτρα στον δεύτερο και τον τρίτο κύκλο σπουδών.
• Περιορίζεται η δημόσια χρηματοδότηση και έτσι τίθενται υπό αίρεση οι δαπάνες της φοιτητικής μέριμνας και η ύπαρξη πολλών σχολών.
• Θα συγχωνευτούν ή θα καταργηθούν και εδώ τμήματα για να εξασφαλιστεί η άμεση μείωση των δαπανών, ενώ ειδικά οι σχολές των οποίων το περιεχόμενο δεν εφάπτεται με τις ανάγκες της ιδιωτικής οικονομίας θα εξαφανιστούν από τον πανεπιστημιακό χάρτη.
• Τα Πανεπιστήμια θα πρέπει να αναζητήσουν χορηγούς από τον ιδιωτικό τομέα. Τα Προγράμματα Σπουδών τους θα πρέπει να είναι συμβατά με τις ανάγκες της αγοράς και δη συγκεκριμένων επιχειρήσεων οι οποίες θα είναι και οι δυνητικοί χρηματοδότες.
• Στο Συμβούλιο του Ιδρύματος τα 6 από τα 15 μέλη τα οποία θα έχουν όλες τις ελεγκτικές και διοικητικές αρμοδιότητες δεν θα προέρχονται από το εσωτερικό του Ιδρύματος.
• Θεσπίζονται Κύκλοι Σπουδών και τα μαθήματα αντιστοιχούν σε πιστωτικές μονάδες. Όταν ο φοιτητής συμπληρώσει το μαγικό αριθμό δεν θα έχει σημασία αν το πτυχίο του ανταποκρίνεται σε μια βαθιά γνώση του επιστημονικού αντικειμένου αλλά στην τυπική κατάρτιση και την απόκτηση δεξιοτήτων με υψηλή ζήτηση στην αγορά.
• Η καθιέρωση 3 αντί για 4 βαθμίδων εξέλιξης των καθηγητών σε συνδυασμό με τη συνεχή αξιολόγησή τους υποβαθμίζει τα εργασιακά και μισθολογικά τους δικαιώματα αλλά και επαναφέρει τον αυταρχισμό της έδρας.
• Αντικαθίστανται τα παραταξιακά ψηφοδέλτια με τα ενιαία και αρχίζει η πολιτική και κομματική ένταξη να μπαίνει στην… παρανομία.
• Το Πανεπιστημιακό Άσυλο καταργείται οριστικά και μπορούν πλέον ανενόχλητες να δρουν εντός του Πανεπιστημίου οι μονάδες καταστολής όταν αυτό κριθεί αναγκαίο (από ποιους άραγε;) έτσι ώστε η οποιαδήποτε διαμαρτυρία να πατάσσεται πριν αποκτήσει σάρκα και οστά.
ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ; ΤΕΛΟΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ;
Το θερινό τμήμα της Βουλής ψήφισε τον Νόμο-Έκτρωμα για τα Πανεπιστήμια. Η Δημόσια Παιδεία δέχεται επίθεση συνολικά, σε όλες τις βαθμίδες. Είναι ώρα να δείξουμε την έντονη αντίδρασή μας, την εναντίωσή μας σε όλο αυτό τον όλεθρο που πραγματοποιείται. Να αναλάβουμε πρωτοβουλίες και δράσεις, όλοι μαζί: εκπαιδευτικοί-γονείς-τοπική κοινότητα.
Δράσεις ενταγμένες στην κοινωνία, σε μια κοινωνία που μαστίζεται από την ίδια επίθεση, εργαζόμενοι-άνεργοι- συνταξιούχοι, αλληλέγγυοι γιατί η Παιδεία είναι υπόθεση όλων.


ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου